Ruminasyon olağan bir işlevsellik döneminden sonra en az 1 ay süreli olarak kısmen hazmedilen yemeği tekrar ağzına getirmesi ve yeniden çiğnemesi olarak tarif edilmiştir. Bu bozukluk sindirim sisteminden kaynaklanan hastalıklardan ayırt edilmelidir. Genelde 3. aydan sonra başlar ve ergenlikte azalır. Daha çok 3-12 aylar arasında ve zeka geriliği olan çocuklarda ortaya çıkar Hangi cinsiyette daha çok görüldüğü ve sıklığı hakkında kesin bir veri yoktur ama bir araştırmaya göre erkeklerde daha sık görülmüş.

Nedenleri hakkında birçok görüş vardır. Evliliğinde sorun yaşayan ve bebeğine gerekli sevgiyi bakımı ve güveni göstermeyen annelerin çocukluklarında sıklıkla görülür. Psikososyal çevredeki yetersizliklerinde ruminasyona yol açtığı görüşlerden biridir. Öğrenme teorisi ruminasyonun ortaya çıkışını ve sürekli hal alışını işlemsel şartlanma ile açıklar. Ruminasyon ile çocuğun içsel uyarımdan haz alması ve annenin dikkatini çekmesi olumlu pekiştirici, anksiyeteyi ortadan kaldırması olumsuz pekiştirici olarak işlev görür. Tedavide ebeveyn- bebek ilişki dinamikleri, bebeğin bu belirtiyi nasıl kullandığı değerlendirilerek uygun yaklaşım sağlanmalıdır. Terapi çocuğun psikososyal çevresinin düzenlenmesi, bakım verenin şefkatli ilgisi, annenin tek ya da baba ile birlikte psikoterapiye alınmasını içerir.